Heel mij jeugd heb ik fortuinen besteed aan vinyl, tenkoste van veel andere leuke dingen voor een puber. En waar ging dat geld naartoe? Naar de drank, drugs, en afgebroken hotelkamerrekeningen van de popidolen. Dat was niet eerlijk in mijn ogen. En plots kwam de digitale revolutie. En lagen de mp3’s gewoon voor het rapen op het net. Yes! Payback time! En inderdaad, al 10 jaar werk ik aan de break even. Soms denk ik, nu is het wel genoeg, ik ga voor elke mp3 betalen. Maar dan zie ik plots ook nog weer die rode en gele LP van de B 52’s en die dubbele van Frank Zappa voor me. Weer 1200 frank. Allé hop, ik heb recht op nog eens 10 mp3’s voor niets. U kent het systeempje wel. Je hoort een nummer op Stubru, effe de playlist checken op Stubru.be, naam en nummer copypasten in The Hypemachine, Limewire of zelfs gewoon in Google + share, en binnen de 5 min is de buit binnen. Of een Chazammeke. Maar dan moet je de naam en nummer later nog zelf overtypen op je laptop, want daar wil je uiteindelijk toch alles verzamelen. Toch nog een beetje een gedoe eigenlijk. Maar vandaag doet Stubru iets fantastisch met zijn playlists, die tot nu toe wel een beetje stiefmoederlijk behandeld werden. Je gaat naar een programma, krijgt niet alleen een playlist, maar je kan ook onmiddellijk elk nummer beluisteren, sharen, krijgt alle info over groep en CD, en kan oniddellijk kopen. Lijkt nie revolutionair, maar is het wel. Dit is zo simpel, zo gemakkelijk, zo slim dat ik geen enkele reden meer zie om te volharden in het hele gedoe met copypasten etc...en met plezier een euro betaal voor een nummer. De muziekbusiness (of zitten ze er mee achter) zou Stubru zeer dankbaar moeten zijn. Dit is het model dat een doorbraak kan betekenen voor gerechtigheid. Zoiets kan ook alleen maar door creatief te zijn, en de technologie slim te gebruiken ipv te defensief en repressief uit te halen, waar de platenbonzen toch heel sterk in waren de laatste jaren. Check it out http://bit.ly/9PKl0L