Is het een rolstoel? Is het een kinderfiets? Neen dat is het niet.
Ik vlam sinds een aantal maanden gezwind met de Brompton rond. En word er elke dag fanatieker op. Ik fiets bijna dagelijks door/van/naar Leuven en Brussel. Ik maak er een spelletje van helemaal tot op mijn bestemming in het zadel te blijven. En dan nog liefst zonder een voet aan de grond te zetten. Ja, dat is leuk. En bovendien, als je altijd bij je fiets blijft, kunnen ze hem niet pikken.
Zo fiets ik op kantoor de lift in, en bol vlot over de werkvloer tot aan mijn desk. Niemand die daar (nog) van opkijkt. Maar ik doe hetzelfde in de ondergrondse gangen van het station op weg naar de perrons. Zelf op de perrons fiets ik tot aan de deur van de eerste klasse coupé (met grote gezinnen korting kan je je wat permitteren). En niemand die iets zegt. Niemand houdt me tegen. Enkel trappen en roltrappen dwingen me te voet.
Waar mag je eigenlijk allemaal fietsen met een plooifiets? Volgens mij is er geen enkele wetgeving op dat vlak. En niemand weet hoe hij ermee moet omgaan. Als de gezagsdragers in kwesti het concept plooifiets zowieso al kennen. Onlangs ging ik naar de Fnac in City 2, Brussel. En daar staat aan de ingang serieus wat security. Gewoon langsgefietst tot aan de Ipad-stand om een hoesje te zoeken. Ze kijken eens verbaasd, maar zeggen niets. Want daar zijn ze niet op gebriefd. Broodje halen in de Au Suisse? Fietsen tot aan de americain. Mag ik in de Delhaize fietsen? In het hospitaal? Mag ik in een museum fietsen? Mag ik in New York het Guggenheim naar beneden bollen?
Weet iemand het? In afwachting fiets ik als een vrolijke Frans verder.
