We moeten het toegeven. Twitter is bijzonder leuk, leerrijk, spannend en voorlopig ook erg marginaal. Bovendien tot nu toe vooral bevolkt door nerds. 4 op 5 van mijn nieuwe followers zijn webdesigners en consoorten. Ik wist zelfs niet dat er zoveel waren in België. Daar komt ondertussen wel al wat marketingvolk bij. Nog een handvol sporters en dan wat hippe politici. Maar die zijn nu weer inactief tot de volgende verkiezingen. 
Pas op. Niks op tegen hé. Ik wil zeker nie alle huismoeders en bompi's op Twitter, die de staat van hun spataders sharen. Daar hebben we facebook al voor. Maar toch zou ik wat meer verscheidenheid willen zien. Hieronder mijn volledig at random en subjectief persoonlijk top 5 lijstje.

1) @YvesDesmet: ondanks z'n uitspraak "Een crossmediaal journalist is wellicht een natte droom voor iedere uitgever, maar levert alleen shitty journalistiek". Ik zou zeggen een natte droom voor elke lezer. Hij zou er alles wat maar 1 keer gecheckt is kunnen sharen. En het komt pas in de krant als het gedubbelchecked is. Hij deed trouwens zeer gretig en succesvol zijn intrede op facebook onlangs.

2) @DevrouwvanBartDeWever: Bart zit er al op. En heeft meer dan 1000 volgers zonder 1 enkele tweet. Zelf heeft hij er geen tijd voor. Maar als zijn vrouw ons eens een preview kan geven in zijn dwarse gedachtengangen en van zijn Latijnse oneliners, graag.

3) @Phara. En niet de @PharaOpCanvas, de kop van het TV-programma, maar wel de vrouw Phara De Aguirre.

4) @MijnOudsteDochter. Beetje tegenovergestelde als Bart de Wever. Zij moet dan heel veel tweeten en maar 1 follower aanvaarden. Ik namelijk.

5) @VandenhautenVanThilloQuaghebeurVanhecke. Dat wordt toch één en dezelfde op termijn, nie? 

http://www.jandejonghe.be

Nu en dan vergeet ik het weer een paar maand. Maar als ik mijn buik weer vol heb van de hippe Boutique Alimentaires, Pain Quotidiens, Exkis, dan krijg ik weer honger naar de Au Suisse aan de Anspachlaan 73 in Brussel. Les meilleurs sandwichen van ons land. Buiten elke dag supervers brood en beleg, is er de laatste 70 jaar niks veranderd. En zoalng ik het ken, mené par Lilianne, de lichtjes loensende patronne achter de contoire. Met één oog checkt ze constant de versheid van de Americain, met het ander kijkt ze uw buur aan. Maar spreekt ze eigenlijk tegen u. Als zij er niet is moet je wel eens, met knorrende maag, 25 minuten aanschuiven. En Brusselser dan Au Suisse kan niet. Flammand et Francois mengen zich hier coutureloos in een prachtig art-deco decor. En lekker, die brooikes. Nu vergeet ik het nooit meer.

(download)

Click here to download:

Ene_m_americain_en_ajoinkes..zip (1.11 MB)

http://www.jandejonghe.be/ 

...van gisteren…(lees hier http://bit.ly/9Yu8Ap )

Geachte heer Dejonghe, Beste Jan, 
Vlaams minister Hilde Crevits heeft uw tweet gelezen en met aandacht doorgenomen. U vraagt naar de wetgeving omtrent vouwfietsen. Het moet gezegd dat de vouwfiets een zeer nieuw gegeven is, waar momenteel nog weinig wetgeving rond bestaat. De komende jaren zal dat wellicht veranderen. Vanzelfsprekend moet u bij het gebruik van uw vouwfiets rekening houden met het feit of u zich op openbaar domein, dan wel op 
privaat domein bevindt. Bijvoorbeeld de Fnac die u vermeldde, is privaat domein, daar beslist de eigenaar. In het geval u zich op een openbaar domein bevindt, beslist de bevoegde persoon of instantie. U sprak over een museum, dat is een bevoegdheid van Vlaams minister Leefmilieu, Natuur en Cultuur Joke Schauvliege. Voor wetgeving over vouwfietsen op de trein en op het perron, kunt u terecht bij Federaal minister van Ambtenarenzaken en Overheidsbedrijven Inge Vervotte.
Wij kunnen u dus jammer genoeg enkel helpen omtrent onze eigen bevoegdheid:
 Op een gewestweg moet u doen zoals elke andere fiets, een vouwfiets is nog steeds een fiets, en mag u niet op het trottoir fietsen.
Wat de trams en bussen van De Lijn betreft, kan ik u meedelen dat een opgevouwen vouwfiets gratis kan worden meegenomen. Enkel wanneer de bussen overvol zijn, kan zich een probleem stellen. 

Wel snelle reactie, maar het antwoord is kastje-en-muur-gewijs niet overdreven volledig. Toch bedankt. Nu Vervotte ambeteren.

http://www.jandejonghe.be 

Ik vlam sinds een aantal maanden gezwind met de Brompton rond. En word er elke dag fanatieker op. Ik fiets bijna dagelijks door/van/naar Leuven en Brussel. Ik maak er een spelletje van helemaal tot op mijn bestemming in het zadel te blijven. En dan nog liefst zonder een voet aan de grond te zetten. Ja, dat is leuk. En bovendien, als je altijd bij je fiets blijft, kunnen ze hem niet pikken.

Zo fiets ik op kantoor de lift in, en bol vlot over de werkvloer tot aan mijn desk. Niemand die daar (nog) van opkijkt. Maar ik doe hetzelfde in de ondergrondse gangen van het station op weg naar de perrons. Zelf op de perrons fiets ik tot aan de deur van de eerste klasse coupé (met grote gezinnen korting kan je je wat permitteren). En niemand die iets zegt. Niemand houdt me tegen. Enkel trappen en roltrappen dwingen me te voet.

Waar mag je eigenlijk allemaal fietsen met een plooifiets? Volgens mij is er geen enkele wetgeving op dat vlak. En niemand weet hoe hij ermee moet omgaan. Als de gezagsdragers in kwesti het concept plooifiets zowieso al kennen. 
Onlangs ging ik naar de Fnac in City 2, Brussel. En daar staat aan de ingang serieus wat security. Gewoon langsgefietst tot aan de Ipad-stand om een hoesje te zoeken. Ze kijken eens verbaasd, maar zeggen niets. Want daar zijn ze niet op gebriefd. Broodje halen in de Au Suisse? Fietsen tot aan de americain. Mag ik in de Delhaize fietsen? In het hospitaal? Mag ik in een museum fietsen? Mag ik in New York het Guggenheim naar beneden bollen?

Weet iemand het? In afwachting fiets ik als een vrolijke Frans verder.  

(download)

Click here to download:

is-het-een-rolstoel-is-het-een-kinderfiets-neen-dat-is-het-niet-JyGEtqHuuhDnbEtdqJFG.zip (2.48 MB)

http://www.jandejonghe.be/

Je kan er geen foto's mee maken. Je kan er niet mee bellen. Je kan er niet mee smssen. Je kan geen flashsites bekijken. Je kan er niet mee printen. Je kan er geen Word op draaien. Je kan er geen Powerpoint op draaien. Je kan er geen Photoshop op draaien.
 Laat staan 2 programma's tegelijk. De calendar en adressbook van Entourage werkt er helemaal niet op. Ik kan er mijn Airtunes niet mee bedienen. De apps van de Iphone zijn er zielig op. Er op typen is niet echt handig. Ik kan er zelfs bijna helemaal niet op, want de kids hebben hem ingepalmd.

En toch hé... ben ik opgewonden. Ik heb het gevoel dat ik iets in mijn handen heb dat het potentieel heeft om alles wat we dagdagelijks doen met computers drastisch zal veranderen. En dit ten goede en binnen afzienbare tijd.

http://www.jandejonghe.be

VVL/BBDO claimt al 25 jaar de “Effectiviteit”. Het zit in de genen. Z’n oprichters waren trouwens marktonderzoekers die steeds gefocust waren op de klanten en hun resultaten. Dat maakt ook dat wij sinds 1990 29 EFFIE's wonnen. En als we al de EFFIE's van onze BBDO zusjes erbij tellen, zoals de meeste groepen doen tegenwoordig blijkbaar, hebben we er 40. Goed hé. Het is een welgekozen strategie die vooral al heel lang consequent wordt volgehouden. Het klinkt misschien allemaal niet erg sexy, maar langs de andere kant heeft het ons geen windeieren gelegd. Het werkt. Zeer goed zelfs. 

En kijk, deze week zag ik de vernieuwde Mortierbrigade website (http://bit.ly/awZI2M). Met een nieuwe USP…”Relevance is what turns creativity into effectiveness.” Een mond vol. Waar is die fantastische “Confuse and Conquer” naartoe? Dat was voor mij jaren de enige niet holle belofte van een reklamebureau. En ze maken het nog waar ook. Dat was de Mortier 100%. Zonde ook al hebben ze ook al een paar mooie EFFIE's gewonnen.

En dan LG&F dat Famous werd en niet meer aan de awards ging meedoen omdat “We ons vanaf nu willen focussen op de essentie van ons vak, namelijk samen met de klanten nadenken hoe we hun merken groot en beroemd maken”: dixit het bureau toen. “Niet wij, maar onze klanten, merken, producten, daden moeten beroemd worden”.
Exact het VVL/BBDO verhaal, buiten het feit dat onze klanten niet persé beroemd moeten worden, maar kom.
Lang heeft dat niet geduurd helaas. Je verandert je hele DNA niet in 1,2,3. Sinds zijn oprichting was LG&F gedreven door puur creatie en awards en dus focus op zichzelf in de eerste plaats. En ze deden dat schitterend. Nu terug trouwens. Back to the roots. Groot gelijk.
  

En deze week was er ook DG. The idea-centric communications agency. BTW ook een erg juiste insteek voor hen. Ook zij maken dat waar. Ze hebben een succesvol EFFIE jaar achter de rug en vinden terecht, dat ze daar maar eens serieus PR mee moeten doen (http://bit.ly/c5On6W). “Daarmee is Duval Guillaume naar eigen zeggen het bureau dat de voorbije tien jaar de meeste Effies won: vijftien in totaal”, volgens Klaus Lommatzsch in DS. Way to go. En respect voor hun straf en zeer zichtbaar creatief werk. Die melk campagne bvb, daar ben ik stikjaloers op. 

Maar waarom claimt alleman plots die Effectiviteit? Is het de crisis? Opportunisme? Winnen de EFFIE's aan belang? Iemand een idee? 

Wij voelen ons wel vereerd.Yes, we are trendsetters. Maar iets in mij zegt me dat wij het Effectiviteits verhaal voorlopig nog het overtuigendst kunnen en zullen brengen.

Als een bureau een EFFIE wint is dat groot nieuws en pakken ze daarmee uit. Bij ons is het groot nieuws als we er geen winnen ;-) 

Met dank aan LDV vorig jaar.Tot in Cannes. Bij een pint.
 
 

Het BBDO netwerk is niet het actiefste netwerk dat er is. Het voordeel is dat ze u gerust laten. Het nadeel is dat ze er niet altijd zijn als je ze nodig hebt.
Maar er is 1 ding dat geen enkel ander netwerk heeft. Dat is de jaarlijkse BBDO-U. The BBDO University. Een paar intense dagen in een chateau die echt wel een verschil maken. Vorige week was het weer zover. Het thema van deze 3 dagen durende workshop ten noorden van Parijs was “Leading creative talent”. Een vak op zich. Amai.
Een paar advertising hotshots slagen erin jezelf helemaal in vraag te doen stellen. Ik ben zelf nogal sceptisch tov die Myers-Briggs en andere psychologische toestanden. Maar als deze dagen tot iets dienden was het wel bewust worden van hoe/ waarom/wat je doet en laat als creatief directeur.
Heb stiekem een paar filmpjes, met Pieter Souter aan het woord, op Youtube gesmeten. Hij is former executive creatieve director van AMV/BBDO. De grote broer waar we bij VVL wel wat veel naar opkijken. De mannen die jaarlijks wat Cannes winnaars maken voor The Economist, Guiness, Duluxe, Heinz om er maar een paar te noemen.
Als creatief ben je met jezelf bezig. Als creatief directeur ben je met anderen bezig. “Suddenly, you’re in the business of listening.”

En een zeer herkenbare en mooie beeldspraak.”The sick monkey on your back.”

Stof tot nadenken. En zolang je bijleert blijft het boeiend.
 
 

Een ontdekking voor mij. De Verbeke Foundation. Beetje stomme naam, maar wel de moeite. Langs de autostrade Antwerpen/Gent in een enorm groot en vergaan tuinbouwcentrum. Een kunstsite met enkel 3 dimentionele werken en een leuke vizie. Ontdaan van alle chichi. De moeite, zeker ook met kids. Meer over de collecties op http://www.verbekefoundation.com/

(download)

Click here to download:

kunst-zonder-zever-gfHgaxrdarxfwvjnJDsE.zip (5.35 MB)

Morgen 20km van Brussel. Waarom doe ik het mezelf steeds aan? Vanwege de machoklap ervoor ? “Oh, ben nie in vorm hoor. Last van mijn knie, dikke koortsblaas, te veel gepaft, geen tijd om te trainen.“ Of de macho klap erna? 1u45…maar…had last van mijn knie, dikke koortsblaas, te veel gepaft, geen tijd gehad om te trainen. Maar om eerlijk te zijn: het is echt doodgaan. Afzien. Elk jaar opnieuw. Na zo’n 15 km begint het. Fuck, nòg 5. En dan diene bergop nog. Dan krijg ik een soort tunnel vizie met een licht aan het einde. De rest wordt zwart. 

In mijn hoofd begin ik te schelden tegen alles en iedereen. Ik word een associale claustrofobische eikel met het syndroom de la Tourette. “Trut, met u dik gat, binnen de kilometer pak ik u terug” denk ik dan over een dame met misschien een lichte aanzet tot cellulite. “t’Moest weer lukken zenne, nen bougnoul”, als een symphatieke allochtoon me per ongeluk met zijn elleboog aanraakt. “Hebde gijle echt niks beter te doen dan hier te staan roepen gelijk debielen”, denk ik dan over die symphatieke en enthousiaste supporters. “Daar, weer zo ne vetzak van 55 jaar met kromme kale benen en nep-epofleskes in zijn buikriem. die me voorbijschiet in de laatste 2 km alsof het niks is. 10 jaar schorsen die klootzakken en een dikke boete. 1 miljoen Euro. Minstens.” Maar dan komt toch die eindstreep. Dan ben je in de hemel. Je word overwelmd door het witte licht. Al het zwart valt weg. 10 joints tegelijk en een orgasme erbovenop. Iedereen is je vriend. Je bent weer de goedheid zelve. Je ziet iedereen graag, en iedereen ziet jou graag. Kom hier. Dat ik u vastpak. Zeker als je het privilege hebt om in de Nike VIP stand te gaan nagenieten.Zij hebben wel begrepen wat je nodig hebt na zo'n inspanning. Ruimte, muziekje, drank, eten, en machoklap. Laat maar komen. Hoemeer hoe beter. Bon. Nog 22 uur. De stress begint. Benieuwd wat het dit jaar geeft. Spijtig dat ik al een paar dagen wat keelpijn heb.

Ja ik hou wel van directe, rechttoe rechtaan communicatie. Maar dit per ongeluk terugzien, was wel een kleine chock. Deze spot is 20 jaar oud. En het waren andere tijden. De TV productie is enorm geëvolueerd ondertussen. Special effects bestonden amper of waren onbetaalbaar. En voor deze spot was er amper geld. Als je goed kijkt naar de bovenkant van de appel, zie je dat hij doormidden gesneden is. En als je nog beter kijkt, zal je toch niet zien dat er onder die appel, die op een tafel stond, iemand zat met een injectienaald, die life en instant, tijdens de opnames, een vloestof tot aan de rand van de huid van de appel spoot. En dit zo’n 500 keer. Want ondanks het feit dat er een week was gezocht naar de juiste samenstelling en consistentie van die vloeistof, mislukte het keer op keer. Omdat we niet 1 volledig perfecte take hadden, hebben we de spot ook in verschillende stukken gesneden met de head die steeds terugkomt. Desondanks dit alles hebben deze 30 seconden komoptegenkanker mooi op de kaart gezet. Iedereen boven de 35 herinnert zich zeker “de spot met de appel”.

Ps: De muziek was een bestaand nummer (de naam ontsnapt me) maar gewoon achterstevoren gedraaid en wat geknipt. Draai ze terug om en je weet het.