Joepi! Snoeptomaatjes!
Meestal werkt het andersom. De meest vettige en met suiker verzadigde choco wordt aangesmeerd met een slogan als ‘energie voor het hoofd en de benen’. Of die Petit Lu Beertjes die bijna verdrinken in hun eigen vet. Doelgroep: kids vanaf 3 jaar. ‘…want daar komen ze de dag mee door’. Die suiker, vet en chocolade troep wordt herverpakt onder het “energie voor uw kids”-thema en recht in het moederinstinct geramd. Van de kids moeten ze afblijven vind ik. Zeker van hun voeding.
Maar dan kom je thuis met de boodschap: ‘ik heb snoeptomaatjes bij’. Mijn jongste van 5 haar was er als de kippen bij. Snoepen maar.
Een creatief heeft dan de neiging het basis idee te stretchen. Is het campaignable? Snoepwitloof? Bof. Snoepkippetjes? Dat krijgt dan zo’n perverse bijsmaak. Nee, snoeptomaatjes is zo’n uniek en simpel idee. Het verandert in een positieve manier plots de perceptie dat kids hebben over groenten of fruit. Je zou kunnen zeggen ‘leert die kinderen toch gewoon tomaten eten’. Tja. Ooit maakte ik zelf voor komoptegenkanker een campagne om groente en fruit bij kids te promoten.
Maar daar komt dan steeds dat belerende reklame toontje bij. Dat werkt dus niet.
Als zo’n kleine marketingingreep je helpt om kids spontaan naar groenten te vragen, dan wil ik zelf wat extra betalen voor eigenlijk doodgewone kerstomaatjes. Weer het bewijs dat je beter aan je product werkt, ipv er reklame aan te plakken.





