Helemaal van 'Dejeanzelf'

Joepi! Snoeptomaatjes!

Meestal werkt het andersom. De meest vettige en met suiker verzadigde choco wordt aangesmeerd met een slogan als ‘energie voor het hoofd en de benen’. Of die Petit Lu Beertjes die bijna verdrinken in hun eigen vet. Doelgroep: kids vanaf 3 jaar. ‘…want daar komen ze de dag mee door’. Die suiker, vet en chocolade troep wordt herverpakt onder het “energie voor uw kids”-thema en recht in het moederinstinct geramd. Van de kids moeten ze afblijven vind ik. Zeker van hun voeding.
Maar dan kom je thuis met de boodschap: ‘ik heb snoeptomaatjes bij’. Mijn jongste van 5 haar was er als de kippen bij. Snoepen maar.

Image
Een creatief heeft dan de neiging het basis idee te stretchen. Is het campaignable? Snoepwitloof? Bof. Snoepkippetjes? Dat krijgt dan zo’n perverse bijsmaak. Nee, snoeptomaatjes is zo’n uniek en simpel idee. Het verandert in een positieve manier plots de perceptie dat kids hebben over groenten of fruit. Je zou kunnen zeggen ‘leert die kinderen toch gewoon tomaten eten’. Tja. Ooit maakte ik zelf voor komoptegenkanker een campagne om groente en fruit bij kids te promoten. 

Maar daar komt dan steeds dat belerende reklame toontje bij. Dat werkt dus niet.
Als zo’n kleine marketingingreep je helpt om kids spontaan naar groenten te vragen, dan wil ik zelf wat extra betalen voor eigenlijk doodgewone kerstomaatjes. Weer het bewijs dat je beter aan je product werkt, ipv er reklame aan te plakken.

 

http://www.jandejonghe.be
 
 

My first commercial ever...

Ja ik hou wel van directe, rechttoe rechtaan communicatie. Maar dit per ongeluk terugzien, was wel een kleine chock. Deze spot is 20 jaar oud. En het waren andere tijden. De TV productie is enorm geëvolueerd ondertussen. Special effects bestonden amper of waren onbetaalbaar. En voor deze spot was er amper geld. Als je goed kijkt naar de bovenkant van de appel, zie je dat hij doormidden gesneden is. En als je nog beter kijkt, zal je toch niet zien dat er onder die appel, die op een tafel stond, iemand zat met een injectienaald, die life en instant, tijdens de opnames, een vloestof tot aan de rand van de huid van de appel spoot. En dit zo’n 500 keer. Want ondanks het feit dat er een week was gezocht naar de juiste samenstelling en consistentie van die vloeistof, mislukte het keer op keer. Omdat we niet 1 volledig perfecte take hadden, hebben we de spot ook in verschillende stukken gesneden met de head die steeds terugkomt. Desondanks dit alles hebben deze 30 seconden komoptegenkanker mooi op de kaart gezet. Iedereen boven de 35 herinnert zich zeker “de spot met de appel”.


Ps: De muziek was een bestaand nummer (de naam ontsnapt me) maar gewoon achterstevoren gedraaid en wat geknipt. Draai ze terug om en je weet het.