God: Zeg Adam, gij verveelt u, zie ik. Ik ga daar iets aan doen.
Adam: Ah, da's goed. Want die bomen, die zeggen inderdaad nie veel terug.
God: Ik ga u een vrouw maken. Wat zegt ge daarvan?
Adam: Kijk eens aan. Dank u God. Zo'n blonde, slimme dan die goed kan koken? C-cupke, goed met kinderen? Die hare weg terugvindt, kan parkeren en rationeel kan nadenken, de hele maand lang?
God: Ok, Adam, dat kan. Maar dat gaat u één arm en één been kosten.
Na korte stilte... Adam: Oei, dat valt wat tegen. En wat kan ik krijgen voor een rib?
Je beslist het risico te nemen een campagne te draaien waar kids de hoofdrol spelen. Dat kan zeer goed uitdraaien als het goed gedaan is. Maar een slechte spot draaien met kids, en zo zijn er veel voorbeelden, is nog slechter dan een gewone slechte spot. Dus je zet alles op alles. Je eist een extra budget en ook extra tijd. Je cast zowat 200 kinderen in scholen op straat, bij familie, ja zelfs bij de klant. En dan gebeurt het. Een meisje met toneel ervaring doet mee aan de casting. En toeval o toeval, naast haar papa, was ook haar neefje meegekomen. “Weet je wat, doe jij ook effe een testje, je weet maar nooit”. En kijk, dat blijkt dan net de witte raaf te zijn waar je naar op zoek was. Een natuurtalentje dat je enkel kan vinden door er veel tijd, en geduld in te steken. Of maw veel budget.
Er wordt een serieus media budget uitgetrokken en ons jongetje krijgt veel visibiliteit. En hop megasucces. 30000+ Facebook fans. Met de bloopers en al 50000+ views op Youtube and still growing. Geposttest als de beste reklamespot voor BGC ever. Onze jongen is een held. Mission accomplished.
En dan, terwijl onze campagne nog loopt op TV, hoor ik hem plots op de radio, alweer met brio, de hoofdrol spelen in een Mc Do spot. Voor de kindermenu’s. (Klik op download om te beluisteren)
Halloooo? Eerste reactie van mij. “Die hebben gewoon ons menneke gepikt!!! Zomaar? Kan dat? Kunnen wij hem voor de volgende campagne nog wel gebruiken? Nu hij het gezicht, enfin de stem, maar zeer herkenbare stem, is geworden van junkfood?”
Een kollega: “Ja maar Jean, dan had je maar een exclusiviteitscontract moeten sluiten hé.”
Ik: ”Ja zeg, als ge met zo’n jong talent begint te draaien, weet je toch nie dat die zo goed gaat zijn? En da menneke is maar 5 jaar. Die kan dat woord nog niet uitspreken. Zelfs niet met de hulp van de grandiose regisseur Indra Sierra die de spots regisseerde.”
Kollega: ”Da’s nen acteur hé, Jean. Peter Van den Eede is ook nen acteur. En ook nen hele goeie. Die mag toch ook ierdereen gebruiken?”
Ik: ”Jamaar neen hé. Dit jongetje hebben wij wel ontdekt hé. Met het geld van onze klant. Da’s zoals in de voetbal. Een ploeg investeert 5 jaar in een 12 jarig talent, wordt topschutter, en voor z’n 18 pakt den Anderlecht hem gewoon af? Zonder te vragen, betalen of bedanken.”
Wie is op het idee gekomen hem te (her)gebruiken? Het bureau? De klant? Suggestie van radioproductiehuis?
